Travel fever part 2: Canada bound!

November 3rd 2016 Categories: Tags:

SCROLL DOWN FOR ENGLISH TRANSLATION!

Inpakken en wegwezen

Ik weet dat het al even geleden is. Maar ik had even wat tijd nodig om te acclimatiseren hier in Canada na mijn lange reis. Ik ben er nu een week of twee en het is tijd voor de tweede aflevering van travel fever. Alles over mijn nieuwste avontuur: mijn reis naar Canada! Zoals jullie al hebben kunnen lezen, is reizen als je ziek be14718883_10153938566668456_5952802890770925582_nnt best ingewikkeld. Gewoon inpakken en wegwezen is voor mij dus geen optie meer. De voorbereidingen namen alles bij elkaar flink wat tijd in beslag. Voldoende medicijnen en stomamaterialen bestellen, een visum en medische verklaring rege
len voor mijn medicatie, de juiste instanties doorgeven dat ik op vakantie ben en natuurlijk inpakken. Dat was denk ik nog de grootste uitdaging haha. Want… ik heb, net als veel andere vrouwen overigens, simpelweg te veel kleren. En aangezien het herfst is en we richting de winter gaan, is het goodbye tanktops, jurkjes, shorts en ballerina’s. See you next year!

Maximum

Kleding voor dit jaargetijde neemt helaas veel meer plek in beslag dan zomerse outfits. Je kunt je dus wel voorstellen dat het een hele onderneming was om voldoende warme kleding mee te nemen en natuurlijk ook wat kleding voor de feestdagen maar me tegelijkertijd ook nog eens aan het maximum van 23 kilo te houden. Ik geloof dat ik mijn koffer twee weken van tevoren al had klaarstaan en er steeds van alles in gooide. Met stapels kleren ernaast die misschien wel of niet meegingen. En dan nog het schoenenprobleem. Als vrouw wil je toch opties hebben. Maar ja schoenen nemen zoveeeeel plek in. Ugh lastig. Uiteindelijk heb ik de avond voor vertrek pas de definitieve keuzes gemaakt. En toen ik mijn koffer woog, was het rond de 23 kilo. Good to go! Tenminste dat dacht ik…

Verslapen

Mijn vlucht vertrok om 13.30 uur en omdat je voor internationale vluchten drie uur van tevoren aanwezig moet zijn, moest ik dus om half 10.30 uur op Schiphol zijn. Omdat ik de avond ervoor te lang 14717281_10153924083533456_4663762095807866923_n-1was doorgegaan met inpakken etc. versliep ik me, gelukkig redde ik het toch nog om redelijk op tijd klaar te zijn. Make-up dan maar in de auto doen. Niet de eerste keer haha. Maar geen aanrader overigens. De ladies kennen dat vast wel. Eyeliner doen in een rijdende auto, groot succes. NOT! Maar goed. Tegen de tijd dat ik op het vliegveld arriveerde, kon het ermee door en had ik zelfs nog een klein ontbijtje naar binnen gewerkt. Ik had de vorige dag al online ingecheckt dus het was alleen bagage afgeven. Op Schiphol kwam de grote test. Mijn koffer werd gewogen en was toch iets aan de zware kant. Oeps. Dus hup weer uit de rij. Gelukkig had ik nog wat ruimte in mijn handbaggage en heb een paar schoenen en een vest overgeheveld. Daarna was het gelukkig prima. Pfffff dat gehannes met bagage is altijd mijn minst favoriete onderdeel van reizen. Eerst nog even afscheid nemen van mijn lieve zusje die me naar Schiphol had gebracht en daarna op naar de gate! Canada here i come!

Regenstorm

Een paar dagen voor vertrek was ik wel een beetje ongerust over het weer in Canada. Laat nu net een flinke regenstorm de westkust van Canada teisteren, precies in het gebied waar ik naartoe moest! Ik hoopte dat dit weer geen roet in het eten zou gooien. Wat als mijn vlucht naar Vancouver gecanceld werd? Of dat ik in Vancouver zou stranden omdat mijn vlucht naar Nanaimo niet zou gaan? En ik zag er ook tegenop dat het een bumpy ride zou kunnen worden op het eind door de storm. Maar mijn vrienden op Vancouver Island waar ik ging logeren, verzekerden me dat het tegen de tijd dat ik zou arriveren op zondagmiddag al weer over zou zijn. Het enige dat ik kon doen was hopen dat ze gelijk hadden. Keeping my fingers crossed…

Goede vlucht

Toen ik vorig jaar op reis ging naar Amerika met mijn broertje, werd ik ziek op de terugvlucht en werd ik uiteindelijk 14720628_10153924083928456_1751975959100223873_nop een brancard het vliegtuig uitgereden. Een superleuke reis eindigde in een paar dagen ziekenhuis. Sindsdien zie ik wel een beetje op tegen vliegen, bang dat ik weer ziek word. Maar gelukkig gingen mijn vluchten naar Amerika eerder dit jaar en deze vlucht naar Canada prima. Het was best een lange vlucht, bijna 10 uur. Maar ik voelde me goed en daar was ik heel blij om. Ik heb een paar films gekeken, spelletjes gespeeld op het entertainment systeem en heb zelfs een beetje geslapen. Vorig jaar ben ik in mei geopereerd en ging ik in september op reis. Dus dat was heel kort erna. Nu is het al langer geleden en is mijn situatie alweer een tijdje stabiel. Ik denk dat het er ook mee te maken heeft, dat ik nu beter weet hoe ik met mijn gezondheid om moet gaan en waar ik op moet letten. Daarnaast heb ik tijdens de vlucht meer bewogen, af en toe rond gelopen om te stretchen, heb ik goed gegeten en heb voldoende water en de mijn favoriete (spijsverterings)thee gedronken. Dat helpt altijd wel.

Assistentie

Tegen het einde van de vlucht kwam de stewardess nog naar me toe. Ze had gezien dat ik met medische materialen en medicatie reisde en vroeg of ik nog assistentie nodig had op de luchthaven in Vancouver. Normaal loop ik er niet mee te koop dat ik ziek ben. Ik vind hulp niet altijd nodig en probeer nog steeds zoveel mogelijk zelf te doen. Ja ik weet het eigenwijs. Maar goed ik ben nu eenmaal een zelfstandig type en het heeft me zeker in het begin toen ik net ziek was dan ook veel moeite gekost om hulp te accepteren. Het is niet makkelijk om dingen uit handen te geven. Maar ik heb geleerd dat mensen je graag willen helpen en je dat als het nodig is ook moet toestaan. Je kunt het nu eenmaal niet allemaal alleen doen. En in dit geval wist ik dat ik in Vancouver maar beperkte tijd had om de overstap te maken naar mijn vlucht naar Vancouver Island. Dus besloot ik hulp te aanvaarden in de hoop dat ik zo mijn volgende vlucht zou halen.

I made it!

Mijn geduld werd aardig op de proef gesteld. Want ik mocht meerijden op een golfkarretje dat
ons naar de bagageband zou brengen. Maar eerste moesten alle mensen die assistentie nodig hadden uit het vliegtuig geholpen worden. Ik had nog maar 45 minuten, moest nog door de immigratie en douane en daarna mijn koffer ophalen en weer afgeven. Kortom stress vierde even hoogtij! Toen het karretje ons uiteindelijk oppikte, 20161016_153121ging het gelukkig wel snel. We zoefden zo langs de lange rijen die bij de immigratie stonden en werden razendsnel geholpen bij een aparte desk. Maar erg veel had het niet geholpen, want toen ik op mijn koffer stond te wachten, kwam ik mi14591656_10153924084733456_1266688588247146512_njn buren uit het vliegveld weer tegen. Toen ik mijn koffer eenmaal had, had ik nog maar 15 minuten om mijn bagage af te geven en bij mijn gate te komen. Dat was dus rennen geblazen. Toen ik mijn bagage afgaf, ging de dame van de check-in naar de gate bellen of ik nog mee kon. Gelukkig kon dat nog. Maar ik moest wel meteen naar de gate. Die natuurlijk weer aan de andere kant van het vliegveld was. Pfffff kan er ook nog wel bij. Maar ik heb het gehaald! Eindelijk kan ik op adem komen. En tot nu toe niets gemerkt van het slechte weer. Na een korte vlucht van een kwartiertje arriveerde ik eindelijk veilig en wel op mijn plaats van bestemming voor de komende maanden: Nanaimo op Vancouver Island. Yes i made it!

 

==========================ENGLISH TRANSLATION =========================

Pack and go

I know it’s been a while. But i needed some time to get settled here in Canada after a long trip. I have been here a week or two and now it’s time for the second episode of travel  fever. All about my newest adventure: my trip to Canada! As you all have read, traveling while being sick is pretty complicated. Just pack and go is not an option for me anymore. All the preparations took up a lot of time. Order enough medication and colostomy materials, arrange for a visa and a medical declaration for my medication, letting the appropriate people know i’m going on a trip and of course packing. I think that was the biggest challenge for me haha. I simply have too many clothes, just like a lot of other women by the way. And since it is fall and we are heading towards winter, it’s goodbye tank tops, dresses, shorts and flats. See you next year!

Maximum

Clothes for this season unfortunately take up way more space in my suitcase then summer outfits. As you can imagine it was quite an undertaking to pack enough warm clothing, of course some clothes for the holidays and still not go over the maximum of 23 kilos. I think i had my suitcase ready for two weeks and threw stuff in there regularly. Next to it were a couple of stacks of things that were a maybe. And then there was the shoe issue. As a woman you want options. But shoes take up soooo much room. Ugh what to do, what to do! In the end i didn’t make my final choices until the night before i left. When i weighed my suitcase it was around 23 kilo’s. Good to go! At least that was what i thought…

Overslept

My flight left around 1.30 pm and since for international flights you have to be there three hours early, i had to be at Schiphol Airport at 10.30 am. Because i stayed up too late trying to finish packing i overslept. Thankfully i still managed to be done in time. Did my make-up in the car. Not the first time haha, but still not recommended by the way. The ladies among my readers will understand this. Putting on eyeliner in a moving vehicle, big success, NOT! But by the time that i arrived at the airport i looked decent enough and i even managed to have a little breakfast too. Since i had checked in online the night before, i just had to drop off my bags. At Schiphol it was time for the big test. My suitcase was weighed and was a little bit on the heavy side. Oops. So i had to step out of the line up. Thankfully i still had some room in my carry on luggage and i put a pair of shoes and a hoodie in there. After that the weight was fine. Pfff all the hassle with luggage is always my least favorite part of traveling. After saying goodbye to my sweet sister who took me to the airport i was off to the gate. Canada here i come!

Rain storm

A few days before my trip i got a little bit worried about the weather in Canada. A tropical rain storm was raging on the Canadian West Coast, right in the area where i was traveling to! I hoped this wouldn’t cause any problems. What if my flight got canceled? Or what if i got stranded in Vancouver if my flight to Nanaimo would get canceled? And i was not looking forward to having a bumpy ride at the end because of the storm. But my friends on Vancouver Island where i was going to stay,  assured me that it would all be over by the time i would get there on Sunday afternoon. So all i could do was hoping that they were right. Keeping my fingers crossed.

Good flight

When i was travling to the US with my brother last year, i got sick on the flight back home and had to be taken off the plane by the paramedics. An amazing trip ended with a few days in the hospital. Since then i have been nervous about flying, afraid of getting sick again. But thankfully both my flights to the US earlier this year and this flight to Canada went well. It was a long flight, almost 10 hours. But i felt fine and that made me really happy. I watched a few movies, played games on the inflight entertainment system and even slept a little bit. Last year i had surgery in May and my trip was in September. So it wasn’t very long after. Now it has been longer and my situation has been stable for a while. I think it also has a lot to do with the fact that i know how to deal with my health better and what to look out for. I also moved around the plane more to stretch out during this flight, ate well and drank enough water and (digestive) tea. That always helps.

Assistance

Towards the end of the flight the flight attendant came to talk to me. She had noticed that i was traveling with medication and medical materials and asked if i needed any assistance at the airport in Vancouver. Normally being sick isn’t something i like to advertise. I don’t want help and still try to do as much as possible by myself. I know, i’m stubborn. But i am a very independent woman and it has been hard for me to accept help, especially when i first got sick. It is not easy to relinquish control. But i have learned that people want to help you and you have to let them help you if necessary. And in this case i knew that in Vancouver i only had a limited amount of time to make it to my  next flight to Vancouver Island. So i decided to accept help, hoping to make my final flight.

I made it!

My patience was definitely put to the test. They would take me to the luggage belt on one of those golf carts. But first i had to wait for all the other people that needed assistance to be helped off the plane. I only had 45 minutes left, still had to go through immigration and customs, get my luggage and drop it off again. Very stressful! When the cart finally picked us up it went pretty quick. We raced past the long lines at immigration and were helped very swiftly at a special desk. But it didn’t help much. By the time i was waiting for my bags i saw my neighbors from the plane again. When i had my suitcase i only had 15 minutes left to drop off my bags again and make it to my gate. Run, run, run! When i dropped off my bags the check-in lady there had to call the gate to see if i was still allowed to board. Thankfully i could. But i had to go to my gate immediately. And of course my gate was on the other side of the airport. Pfff what’s next? But i made it! Finally some time to catch my breathe. So far i haven’t had any troubles with the bad weather. After a short flight of about 15 minutes i finally arrived safe and sound at my destination for the coming months: Nanaimo on Vancouver Island! Yes, i made it!

8 comments

  1. Ron says:

    Veel plezier op dat mooie eiland Lotti

    1. Hello Life says:

      Dankjewel Ron, gaat goed komen! Het bevalt me hier sowieso beter dan Alberta!

  2. Marleen van den Wollenberg says:

    Jee Lotti, wat een onderneming weer! Gelukkig is alles uiteindelijk “smooth” verlopen en kun je de komende maanden lekker gaan genieten op Vancouver Island. Enjoy.

    Marleen

    1. Hello Life says:

      Thanks Marleen, ga ik zeker doen!

  3. Astrid says:

    Wat heerlijk dat je dit kan doen!
    En wat leuk geschreven. Ik ging bijna met je mee in de stress 😉
    Geniet er van!
    Heel veel plezier en mooi weer!

    1. Hello Life says:

      Thanks Astrid. Fijn dat je mijn avonturen volgt! Veel regen helaas hier de laatste weken. Maar het blijft hier ongelooflijk mooi!

  4. Verginia says:

    I’m so excited for you. I hope and pray that you’ll have a wonderful time in Canada.
    Enjoy and God’s blessings in all your adventures 😍

    1. Hello Life says:

      Thank you Verginia! Having a great time in beautiful British Columbia!

Comments are closed.